Press "Enter" to skip to content

19 Aralik – Piedra Buena

admin 0

Gecenin bir korunde beklenmedik bir sekilde odaya dalan kokarcanin odayi yikan kokusu yuzunden uyku muyku kalmadi, sevgili kokarcamiz iki ayakli olup muhtemelen elbiseleri ve ayakkabilarini 5-6 aydir cikarmamis olabilir.

Sabaha karsi 4.30’da bogularak esyalarimla birlikte kendimi odadan disari attim ve cigerlerim kendine geldikten sonra mutfagin onunde cantami hazirlayarak dag faaliyetimden kalan yiyeceklerimle kahvaltimi yapip disari ciktim. Minibus 5.30’a gelecek ama ortalikta inler cinler mac yapiyor.

Kaldigim yeri otobus sirketine soyleyemedigim icin onlara Los Bilmem ne Supermarketos’un onu diye belirtmistim. 15 dakika daha bekledikten sonra minibusum geldi, ortada daha sanki 15 kisi daha varmis gibi titizlikle biletimi inceledikten sonra cantami aldilar ve yola ciktik.

Minibuste Alman bir aile, iki Ingiliz kiz ve Arjantinliler olmak uzere 11 kisiyiz, yolumuz Arjantin’in en batisindan en dogusuna yani Atlantik okyanusu kiyisindaki Piedra Buenas isimli sehire dogru tamami toprak olan yoldan 5.5 saat kadar surecek. Kus ucmaz kervan gecmez bir yolda hoplaya ziplaya toz toprak icinde 2 saat kadar yol aldiktan sonra ayni kovboy filmlerinde oldugu gibi terkedilmis ve etrafinda sari kuru otlarin ucustugu bir yerde soforumuz ihtiyac molasi verdi. Herkes kendine yikik bir bina secip ihtiyaclarini giderdikten sonra yola tekrar cikarak 3.5 saat sonra sirin bir gorunumu olan Piedra Buena’ya vardik. Hemen kendimi Bariloche icin bilet almak uzere tavsiye edilen Andesmar isimli sirketin yazihanesine attim ancak korktugum basima geldi ve aci gercegi yani butun yerlerin dolu oldugunu ogrendim. Bunun uzerine yazihanedeki kadinla tarzanca cabalarimla sen istersen yol uzerindeki Comodor Rivadavia’ya git oradan bilet bulabilirsin dedigi sonucunu cikardim. Koltuklara sigma ozurlu bir insan oldugum icin Grande Asiento gibi bir sey diyerek genis aralikli bir yer istedim bunun uzerine kadin anlamis olacak ki butun Arjantin boyunca bir daha denk gelemeyecegim ozel deri koltuklardan olan alt kattaki faras gibi genis koltuklu bolumu olan bir servisten bilet verdi. 99 peso odedigim bu 7.5 saatlik yolculuk boyunca jambonlu peynirli sandvicler, kekler, soguk ve sicak icecekler ikram edildi hatta aksam saatlerinde karamelli biskui, portakal receli, meyvali enerji gofretleri, akide sekeri ve greyfurt suyundan olusan bir ikindi kahvaltisi bile sunuldu.

Muavinle tarzanca denemelerim sonrasinda varacagimiz Rivadavia’dan Bariloche’ye bugun baska otobus olamayacagini ancak yarin sabah gidebilecegimi ogrendim. Eh yapabilecek birsey yok, gercektende vardigimizda otobusteki benimle ayni durumdaki Arjantinli bir kizin yardimlariyla bir cok alternatif baksak ta nafile oldu ve yarin aksam 22.30 icin Don Otto isimli bir firmadan 145 pesoya Semi Cama denen bizdeki otobuslerdeki koltuklardan daha fazla yatabilen koltuklardan biletimi aldim, bu koltuklarin Cama olanlari zaten daha evvel Andesmar’dan aldigim idi.

Simdi artik sira bu gece kalacagim yeri bulmaya gelmisti, bu noktada otogarin iki blok otesinde 40 pesoya bir aile pansiyonu buldum. Kisa bir molanin ardindan aksam yemegi yemek uzere hemen kosedeki Bom Bife isimli sempatik ve sade gorunumlu lokantaya gittim. Saat 23.30 olmasina ragmen hala insanlar yemek yemeye geliyorlar. Genelde yerel biralar, patates kizartmasi ve puresi, ustune kocaman kizarmis yumurta konan geleneksel etler ve yeme de yat cinsinden envai cesit tatlilar yeniyordu bende bunun uzerine lokantaya ismini vermis olan ya da tam tersi 🙂 Petit Bom Bife soyledim ve yaninada tabiiki buralarda vazgecemedigim Papas Fritas. Bu geceyi de bu sekilde tamamladim.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir